vrijheid in verbinding

Toen ik zesentwintig jaar geleden trouwde, schreef ik op de trouwkaart; Vrijheid in verbinding.
Een korte zin waar mijn creatieve hart destijds helemaal van open ging. Me niet realiserend dat het avontuur van verkennen van deze drie woorden, die me zo gelukkig maakten, toen pas begon. Een deur zwiepte open.

ik wilde de toekomst ingaan met het gevoel vrij te zijn in liefde, maar de sporen die het verleden in me had achter gelaten, wandelden toen pas werkelijk mijn leven in.

Wat betekende het korte zinnetje Vrijheid in verbinding voor mij?

Het ging over diepgaande thema's in mijn leven, Eén daarvan was: Grenzen.

Ik wist al wel dat persoonlijke grenzen essentieel zijn voor een gezonde relatie. Dat grenzen er zijn om je heel te houden. Dat nee- zeggen een enorme kracht is.

Maar om ze te kunnen voelen, was een ander verhaal.

Om ze te kunnen ervaren moet je jezelf helemaal kunnen voelen. En om daar contact mee te krijgen is verbinding nodig met jezelf.

De vraag, of ik me verbonden voelde met wie ik was, dook over me heen. Het bleek niet zo vanzelfsprekend.
Door trauma in mijn jeugd, stond de beschermer in mij behoorlijk aan. Beschermen tegen de buitenwereld, en beschermen tegen waar het kwetsbaar werd of onveilig, betekende vaak ook niets meer voelen. 

Want zolang je niets voelt, lijkt het veilig. Maar niet werkelijk voelen, betekent ook afgesneden zijn van jezelf.

Ik had me dus eerst veilig te voelen, voordat ik mijn innerlijke wereld met alle bijbehorende gevoelens en emoties  weer durfde toe te laten. 

De bescheming afpellen vraagt om kleine stappen. Geen quik fix. De bescherming is er namelijk niet voor niets gaan zitten, en zit diep verankerd. Het zenuwstelsel kan door het minste of geringste getriggerd worden, en als dat gebeurd dan blijft er weinig ruimte over voor in-tune zijn met jezelf.

Ondertussen zat naast de beschermer een ander deel in mij, het deel dat wachtte, verstrikt in een impasse, op die ene magische persoon. Die vervullen zou waar het in mij leeg was en wat ik als kind had gemist. Desalniettemin, de hunkering naar ware verbinding is een super krachtige stroom.

Wat mij raakte was het besef dat dit hele proces IN je lichaam gebeurd.

Hier zit dan ook de sleutel, hier kun je helen, openen, ontdekken, en het verdriet van vroeger liefdevol loslaten. Waardoor oude pijn niet steeds weer de beschermer aanslingert. Zodat er ruimte komt voor liefde. Zodat ik het ook kon voelen voor mezelf. Ruimte om te genieten, te ZIJN, en te verbinden vanuit vrijheid.
De stroom vinden van je leven, van je eigen natuurlijke energie, is belangrijk.
En dat hoef je gelukkig in dit leven niet allemaal alleen te doen. Er zijn verschillende manieren van lichaamswerk die je hierbij heel mooi kunnen ondersteunen.

Ik neem je heel graag mee in mijn ervaringen in lichaamswerksessies. Beweging- en dans. Jarenlang heb ik opstellingenwerk ondergaan, energetische oefeningen gedaan, waardoor mijn zenuwstelsel rustiger werd, wat direct gekoppeld is aan de hormoonhuishouding. Waardoor de bescherming begon af te nemen.

In mijn geval hielp schrijven me ook om woorden te geven aan mijn innerlijke zelf. En schilderen, om beelden te geven, te creëren en te ontdekken. De creatieve bron die een regelrecht lijntje legt met authenticiteit.  Het hielp me allemaal om meer in verbinding te komen met mezelf. Te volgen wat voor mij klopte

Kortom, een proces dat denk ik mijn hele leven zal blijven doorgaan en elke keer weer een nieuwe sluier oplicht. Het is gewoon heerlijk! Een avontuur. Vooral om te laten gaan wat niet voor je klopt. Je ziel weet de weg.