
Toen ik zesentwintig jaar geleden trouwde, schreef ik op de trouwkaart; Vrijheid in verbinding.
Een korte zin waar mijn creatieve hart destijds helemaal van open ging. Me niet realiserend dat het werk vanaf toen pas echt begon: het verkennen van de drie woorden die me zo gelukkig maakten.
ik wilde de toekomst ingaan met het gevoel vrij te zijn in liefde, maar juist toen ontdekte ik de sporen die het verleden in me had achter gelaten.
Wat betekende het korte zinnetje - Vrijheid in verbinding - voor mij?
Achteraf zie ik dat dit alles te maken had met een diepgaand thema in mijn leven: grenzen. Hoe belangrijk zijn persoonlijke grenzen om van een relatie - een gezonde relatie - te maken, zodat je je vrij kunt voelen in de verbinding en emotioneel vertrouwen kunt opbouwen.
Grenzen zijn er om jezelf
heel
te houden. Om de liefde die door je heen stroomt - in zijn volle frequentie, bijeen te houden. Dus niet voor dertig of veertig procent, maar in het volle vermogen.
Ik ontdekte tot hoeveel we bereid zijn om in te leveren van onszelf, om het leven emotioneel veilig te laten zijn of aangenaam te houden. En al zeker als kind, die zich niet bewust is van dat hij dat doet. Het gebeurt buiten onze wil om.
Het is de de intelligentie die in je spreekt, die leidend is om het zo te doen. Het is een wijsheid die voortkomt uit de natuur, bedoeld om je te beschermen. Een automatische reactie op verlies.
Wanneer het weer veilig genoeg is om te luisteren naar je behoeften en gevoelens, ga je jezelf weer toelaten. En krijg je kans om terug te halen wat je eerder inleverde.
Wat gebeurt er als je ontdekt dat liefde onvoorwaardelijk is en dat het geen pijn hoeft te doen, zoals je onbewust altijd dacht. Dat het een rustige, dragende flow is, trouw aan jou, in volledige vrijheid vloeit en stroomt,
als een bron van creatiekracht binnen je eigen bedding. Vanbinnen.
Hoe vrij kan ik mezelf ervaren in mijn lichaam.
Vrijheid in verbinding ging voor mij over het avontuur om de balans te vinden tussen verbondenheid met de bron van het universum en tegelijkertijd in verbinding met de aardse liefde. Om hemel en aarde in mezelf samen te brengen.
🍀
De moed vinden om, voorbij alles wat er speelt - of in je verleden zich afspeelde - gelukkig, vrij en blij te zijn is een avontuurlijke reis, die soms veel spannender is dan je klein en onbelangrijk houden.
Marianne Williamson geeft dit prachtig weer:
Onze grootste angst is niet dat we ontoereikend zijn,
onze grootste angst is dat we onmeetbaar krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis, waar wij het meest bang voor zijn.
We vragen ons af: wie ben ik om briljant, prachtig, talentvol en fantastisch te zijn?
Wie ben je eigenlijk om dat niet te zijn?


